Przeciążenie sensoryczne w autyzmie może wynikać z nadwrażliwości mózgu

Dostrojony: Osoby autystyczne mogą mieć nietypowo silne reakcje na hałas w tle.
goodmoments / iStock

Mózgi niektórych dzieci autystycznych nie dostosowują się do powtarzającego się dotyku lub dźwięku, nawet po kilku minutach, zgodnie z nowym badaniem1.

W większości ludzi, bodźce sensoryczne, takie jak hałasy lub nietypowe tekstury, wyzwalają aktywność w regionach mózgu, które przetwarzają informacje sensoryczne. Jeśli jednak bodźce te utrzymują się, mózg tłumi swoją reakcję. Proces ten, zwany habituacją, pozwala ludziom wyciszać nieistotne doznania – takie jak dźwięk klimatyzatora lub uczucie wełnianego swetra na gołej skórze – dzięki czemu mogą oni zwracać uwagę na nowe informacje.

Nowe badanie wykazało, że niektóre dzieci autystyczne nie wykazują habituacji – i to może wyjaśniać, dlaczego te dzieci wykazują nietypowe reakcje na doznania, takie jak zakrywanie uszu w hałaśliwym otoczeniu lub odmowa noszenia ubrań ze swędzącymi metkami, mówi główny badacz Shulamite Green, asystent profesora klinicznego psychiatrii i nauk biobehawioralnych na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles.

„To tak, jakby twój mózg nadal próbował nadać sens tym bodźcom”, mówi Green. „Wkłada w to wiele wysiłku i jest to bardzo przytłaczające i wyczerpujące.”

Znaleziska sugerują, że te autystyczne dzieci nie skorzystają z „terapii ekspozycyjnej”, w której terapeuta stopniowo wystawia osobę na coraz większe poziomy kłopotliwego bodźca.

„Będziemy musieli znaleźć inny sposób leczenia, który nie obejmuje ekspozycji”, mówi Johnna Swartz, asystent profesora ekologii człowieka na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davis, który nie był zaangażowany w badania.

Trening interwałowy:

Green i jej koledzy badali reakcje mózgu na bodźce sensoryczne u 42 dzieci z autyzmem i 27 typowych dzieci, w wieku od 8 do 18 lat, które mają średnią lub ponadprzeciętną inteligencję.

Rodzice dzieci wypełnili dwa kwestionariusze, które oceniały reaktywność sensoryczną ich dziecka. Dzieci w grupie kontrolnej są mniej wrażliwe, średnio, niż te w grupie autyzmu, kwestionariusze showed.

Badacze podzielili dzieci autystyczne na dwie grupy w oparciu o ich wyniki: tych, którzy wynik jako bardzo wrażliwy na dotyk i dźwięk i tych, którzy są mniej tak. Następnie zeskanowali mózg każdego dziecka, podczas gdy dziecko doświadczyło serii bodźców, z których każdy trwał 15 sekund: biały szum, drapiąca gąbka pocierana wzdłuż lewego ramienia, a następnie oba naraz. Sekwencja zapętlała się sześć razy.

Zespół monitorował aktywność mózgu w regionach, które przetwarzają dźwięk i dotyk oraz w jądrze migdałowatym, które filtruje informacje sensoryczne.

Wszystkie dzieci wykazały zwiększoną aktywność mózgu podczas pierwszych dwóch rund stymulacji. U dzieci kontrolnych i autystycznych z niską reaktywnością sensoryczną, aktywność mózgu spadła podczas trzeciej i czwartej rundy i pozostała na niskim poziomie. Dla kontrastu, aktywność mózgu dzieci autystycznych z wysoką reaktywnością sensoryczną miała tendencję do utrzymywania się na wysokim poziomie przez wszystkie sześć rund.

Zespół Greena następnie wystawił dzieci na dwie kolejne rundy bodźców – tym razem, używając białego szumu o innej częstotliwości niż poprzednio i gąbki o innej fakturze.

Typowe dzieci wykazały niewielki wzrost aktywności mózgu podczas pierwszej rundy, ale nie drugiej, wskazując, że rozpoznały bodźce jako nowe, ale dostroiły się do nich, ponieważ bodźce były tak podobne do poprzednich.

Wysoko reagujące dzieci autystyczne miały podwyższoną aktywność mózgu przez cały czas, co jest zgodne z ich niezdolnością do habituacji. Inne dzieci autystyczne, jednak pokazał żadnej odpowiedzi mózgu do nowych bodźców. Może to oznaczać, że te dzieci nie mogły powiedzieć, że bodźce były nowe, lub że ich mózgi stłumiły reakcję na oryginalne bodźce tak mocno, że nie mogły się uaktywnić w odpowiedzi na nowe informacje, mówi Green.

W synchronizacji:

Aby nadać sens tym wzorcom odpowiedzi, badacze przeanalizowali zmiany w zsynchronizowanej aktywności w dwóch regionach mózgu: migdałku i korze orbitofrontalnej (OFC), która reguluje migdałek. Skupili się na aktywności podczas sześciu rund oryginalnych bodźców.

Typowe dzieci nie wykazują żadnych zmian od pierwszych trzech do ostatnich trzech rund. Natomiast u hiperreaktywnych dzieci autystycznych, gdy jeden z regionów aktywuje się podczas pierwszych trzech rund, drugi dezaktywuje się lub odwrotnie. To może być znak, że OFC próbuje wyłączyć amygdala, aby pomóc mózgowi przyzwyczaić się do bodźców, mówi Green. Brak równowagi znika przez ostatnie trzy rundy ekspozycji, co może wyjaśnić, dlaczego te dzieci nie pokazują habituation.

Analiza wykrywa tylko zmiany w synchronicznej aktywności – nie mechanizmy, przez które te zmiany występują, Swartz ostrzega. OFC zamykając amygdala „jest jedną z możliwości,” mówi, „ale metody, które obecnie mamy nie są tak wielkie w uzyskaniu na tym poziomie szczegółowości.”

W innych dzieci autystycznych, oba regiony zwiększyć swoją aktywność na początku, a następnie pokazać przeciwstawne odpowiedzi – być może jako sposób na uniknięcie przeciążenia sensorycznego, Green mówi. Ten wzór sugeruje również, że dzieci autystyczne, które nie są nadreaktywne na bodźce sensoryczne nadal przetwarzają bodźce inaczej niż dzieci z grupy kontrolnej.

„To może być nadal męczące dla ich mózgów, aby poradzić sobie z bodźcami sensorycznymi, nawet jeśli mogą nie wykazywać tych klasycznych zachowań nadreaktywności sensorycznej,” mówi Green. Wyniki pojawiły się w czerwcu w American Journal of Psychiatry.

Badacze badający to zjawisko powinni mierzyć i uwzględniać lęk uczestników, ponieważ ludzie, którzy są niespokojni mają trudności z przyzwyczajeniem się do różnych bodźców, mówi Natalia Kleinhans, profesor radiologii na Uniwersytecie Waszyngtona w Seattle, która nie brała udziału w badaniu.

Green mówi, że jej zespół ma niepublikowaną pracę pokazującą, że wyniki trzymają się nawet wtedy, gdy badacze kontrolują lęk. Badają oni, jak przyzwyczajenie zmienia się z wiekiem w większej grupie dzieci.

.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.