Pomegranate and type 2 diabetes

Over the last decade, various studies have linked granat (Punica granatum Linn), a fruit native to the Middle East, with type 2 diabetes prevention and treatment. Niniejszy przegląd skupia się na aktualnych badaniach laboratoryjnych i klinicznych związanych z wpływem frakcji granatu (skórki, kwiatów i nasion) oraz niektórych ich aktywnych składników na zmienne biochemiczne i metaboliczne związane z patologicznymi markerami cukrzycy typu 2. W niniejszym przeglądzie systematycznie przedstawiono wyniki badań przeprowadzonych na hodowlach komórkowych i zwierzętach, a także badań klinicznych z udziałem ludzi. Jednym z kluczowych mechanizmów, za pomocą których frakcje granatu wpływają na stan cukrzycy typu 2 jest redukcja stresu oksydacyjnego i peroksydacji lipidów. Redukcja ta może zachodzić poprzez bezpośrednie neutralizowanie wytwarzanych reaktywnych form tlenu, zwiększanie aktywności niektórych enzymów antyoksydacyjnych, indukowanie aktywności chelatowania metali, zmniejszanie powstawania rezystyny oraz hamowanie lub aktywowanie niektórych czynników transkrypcyjnych, takich jak czynnik jądrowy κB i receptor γ aktywowany proliferatorami peroksysomów. Kwas punicynowy, metanolowy ekstrakt z nasion oraz ekstrakt ze skórki granatu znacząco obniżały poziom glukozy we krwi na czczo. Znane związki występujące w granacie, takie jak punikalagina oraz kwasy: elagowy, galusowy, oleanolowy, ursolowy i uallowy, zostały zidentyfikowane jako mające działanie przeciwcukrzycowe. Ponadto stwierdzono, że frakcja cukrowa soku zawiera unikalne przeciwutleniające polifenole (taniny i antocyjany), które mogą być korzystne dla kontroli warunków w cukrzycy typu 2. Wyniki te dostarczają dowodów na przeciwcukrzycowe działanie owocu granatu, jednak zanim granat lub którykolwiek z jego ekstraktów będzie mógł być zalecany do leczenia cukrzycy typu 2, konieczne jest przeprowadzenie kontrolowanych badań klinicznych.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.